Misvatting over Montessori: “Kinderen mogen doen wat ze willen”

3 juli 2026

Heb je weleens gehoord dat kinderen binnen het Montessori onderwijs of de Montessori opvang “gewoon mogen doen waar ze zin in hebben”? Het is misschien wel de meest gehoorde misvatting die er bestaat over deze pedagogische stroming. Veel mensen associëren de methode direct met volledige keuzevrijheid. Hoewel vrijheid inderdaad een belangrijke rol speelt binnen de Montessori-visie, betekent dit niet dat er geen grenzen zijn. Sterker nog: duidelijke grenzen maken juist echte vrijheid mogelijk.

In dit artikel duiken we dieper in de kern van de Montessori-visie en leggen we uit hoe de balans tussen vrijheid en verantwoordelijkheid écht werkt. 

Zelfstandig werken binnen duidelijke Montessori-kaders

Veel mensen associëren Montessori met keuzevrijheid. Wanneer zij zoeken naar een geschikte school of kinderopvang vragen ze zich af hoe dat zelfstandig werken precies verloopt in de praktijk. Binnen Montessori krijgen kinderen de ruimte om hun eigen tempo te volgen en zelfstandig keuzes te maken. Maar die vrijheid wordt soms ten onrechte uitgelegd als: “kinderen mogen doen waar ze zin in hebben.”

In werkelijkheid is vrijheid binnen Montessori onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid.

Maria Montessori ontdekte tijdens haar observaties dat kinderen van nature een sterke innerlijke drang hebben om te leren en zich te ontwikkelen. Zij zag dat kinderen niet voortdurend gestuurd hoeven te worden om te leren, maar dat zij juist tot bloei komen wanneer zij zich kunnen ontwikkelen in een omgeving die aansluit bij hun behoeften. Dit houdt in dat de omgeving zorgvuldig is voorbereid, de materialen een vaste plek hebben en er heldere afspraken zijn over hoe we met elkaar, de materialen en de omgeving omgaan. Binnen Montessori krijgen kinderen dus vrijheid, maar deze vrijheid bestaat altijd binnen een duidelijke structuur

Verantwoordelijkheid leren door te oefenen

Een concreet voorbeeld uit onze dagelijkse praktijk is bijvoorbeeld als volgt: een kind mag zelf kiezen met welk montessorimateriaal het wil werken. Die keuzevrijheid brengt direct verantwoordelijkheid met zich mee. Zo leert het kind dat het materiaal zorgvuldig behandeld moet worden, dat het na gebruik opgeruimd moet worden voordat het een nieuw materiaal kiest en dat de concentratie van andere kinderen gerespecteerd wordt. 

Veel volwassenen denken dat kinderen pas goede keuzes kunnen maken als zij ouder zijn. Maria Montessori keek hier anders naar. Zij zag dat kinderen juist leren kiezen dóór te mogen kiezen. Net zoals een kind leert lopen door te oefenen met lopen, leert een kind verantwoordelijkheid nemen door te oefenen met verantwoordelijkheid.

De dunne lijn tussen chaos en afhankelijkheid

Het vinden van de juiste balans tussen veiligheid en grenzen is belangrijk voor een goede ontwikkeling. Binnen de Montessori-visie zoeken we juist altijd naar die balans: 

  • Vrijheid zonder grenzen leidt onvermijdelijk tot chaos en onveiligheid voor het kind.  
  • Grenzen zonder vrijheid zorgen juist voor passiviteit en afhankelijkheid van de volwassene.

Door kinderen passende keuzes te geven binnen veilige kaders, ontwikkelen zij niet alleen kennis en vaardigheden, maar ook belangrijke eigenschappen zoals zelfdiscipline, verantwoordelijkheid en zelfvertrouwen. Kinderen leren nadenken over hun eigen handelen, ervaren de gevolgen van hun keuzes en ontdekken dat zij invloed hebben op hun eigen ontwikkeling.

De rol van de pedagogisch professional

Een andere misvatting is dat de pedagogisch professionals bij het Montessori onderwijs of opvang passief achterover leunen en kinderen hun gang kunnen gaan. Het tegendeel is waar. Het vraagt juist om een scherp observatievermogen, aansluiten bij de ontwikkeling van ieder kind en voortdurend afwegen wanneer je wel en wanneer je niet ingrijpt.

Bij Pebbels kijken we naar waar een kind zich bevindt in zijn ontwikkeling, welke interesses zichtbaar zijn en welke volgende stap passend kan zijn. Soms betekent dat ruimte geven. Soms betekent dat begrenzen. En soms betekent het een nieuw materiaal aanbieden op precies het juiste moment.

Tot slot

De essentie van Montessori is niet het bieden van grenzeloze vrijheid. Het doel is om kinderen te leren omgaan met vrijheid. Alleen op die manier kunnen zij opgroeien tot zelfstandige, verantwoordelijke en zelfbewuste volwassenen.

Ben je benieuwd hoe wij de Montessori-visie dagelijks toepassen op onze locatie in Breda en Prinsenbeek? Neem gerust contact met ons op voor een rondleiding.

Wat ouders zeggen over Pebbels

Toen Boyd drie jaar geleden begon bij Pebbels, vond ik het vooral een fijne, rustige plek die ook nog eens in de buurt zat. Maar als ik nu naar hem kijk, begin ik pas echt de verschillen te zien tussen Boyd en bijvoorbeeld kinderen van familie of vrienden. Waar hij zelfstandig is, nadenkt over zijn keuzes en vertrouwen heeft in wat hij kan, zie ik dat andere kinderen van dezelfde leeftijd nog veel meer gestuurd worden en niet diezelfde zekerheid dragen. Pebbels heeft hier echt zo enorm aan bijgedragen, ik kan het elke ouder alleen maar aanraden. Boyd durft, probeert en leert omdat hij het zelf wil. ” Heel bijzonder om te zien!

- Lisanne, moeder van Boyd

“Stijn had het moeilijk op andere plekken. Hij dacht snel, stelde veel vragen en raakte gefrustreerd als hij niet serieus werd genomen. We merkten dat hij zich ging aanpassen en minder ging laten zien wie hij echt was. Bij Pebbels was het anders vanaf dag één. Ze herkenden zijn behoefte aan uitdaging, maar zagen óók dat hij eerst veiligheid en ruimte nodig had om echt tot leren te komen. De montessori-aanpak gaf hem die ruimte. Hij kon verdiepen waar hij wilde, maar werd ook geholpen om zijn grenzen te leren kennen. Nu zie ik een kind dat nieuwsgierig blijft, maar ook ontspannen is. Niet meer alleen slim, maar ook in balans. Dat is wat Pebbels voor hem, en voor ons, heeft betekend.”

- Laura, moeder van Stijn

Ik had wel vaker verhalen gehoord over Montessori en hoewel ik het interessant vond, wist ik er niet zoveel van. Sommigen in mijn omgeving waren er erg over te spreken, terwijl anderen juist van mening waren dat kinderen ‘gewoon kind’ moeten kunnen zijn. Dat zette me eerst wel aan het twijfelen, want ik wilde natuurlijk ook geen ‘slechte ouder’ zijn. Uiteindelijk kozen we toch voor Pebbels vanwege de Montessori -visie die zij uitdragen, en ik heb nog geen moment spijt gehad. Vera weet wat ze wil, daagt zichzelf uit en kan écht nog prima kind zijn. Maar waar een ander kind zich frustreert omdat hij zijn eigen jas niet aankrijgt en moet wachten totdat mama of papa hem helpt, doet zij dit zonder moeite. Er was zelfs een vriendinnetje van Vera uit de buurt die, nadat ze Vera haar eigen jas had zien aantrekken, het ook wilde kunnen. Het is dus niet zo geforceerd zoals sommigen denken. Kinderen willen dingen juist heel graag zelf doen, maar je moet ze wel de juiste handvatten geven om dit zelf te kunnen ontdekken.

- Arunan, vader van Vera