Al jarenlang is het een gewoonte om in de opvang of op school aandacht te besteden aan Moederdag en Vaderdag. Vaak betekent dit dat er samen geknutseld wordt en dat kinderen iets maken om mee naar huis te nemen. Een mooie traditie, met de beste bedoelingen.
Binnen Pebbels+ kiezen we er al langere tijd voor om hier op een eigen manier mee om te gaan. Een manier die past bij hoe wij naar kinderen en hun ontwikkeling kijken.
Ruimte voor ieder kind bij Pebbels
Binnen Pebbels+ vinden we het belangrijk dat kinderen zich op hun eigen manier kunnen ontwikkelen. Dat betekent dat we zoveel mogelijk aansluiten bij wat een kind zelf laat zien en nodig heeft.
Voor jonge kinderen zit plezier vaak in het ontdekken en creëren vanuit zichzelf. Wanneer iets ontstaat vanuit eigen interesse, zie je betrokkenheid, trots en plezier. Dat zijn momenten die voor ons waardevol zijn.
Verschillende situaties, verschillende verhalen
We zien dagelijks hoe verschillend gezinnen kunnen zijn. Voor het ene kind is Moederdag of Vaderdag een vanzelfsprekend en feestelijk moment, terwijl het voor een ander kind minder duidelijk of soms ook wat gevoelig kan zijn.
Juist daarom kiezen we ervoor om hier binnen de groep geen vaste invulling aan te geven. Op die manier blijft er ruimte voor ieder kind en ieder gezin.
Hoe we bij Pebbels omgaan met Moederdag en Vaderdag op de groep
In de dagelijkse praktijk betekent dit dat we geen vaste activiteiten rondom Moederdag of Vaderdag aanbieden.
Wanneer kinderen zelf over hun ouders praten, iets willen maken of hun verhaal willen delen, sluiten we daar natuurlijk bij aan. Dat kan een tekening zijn, een gesprek of een klein moment van aandacht.
Het verschil zit in de oorsprong: niet omdat het moet, maar omdat het ontstaat.
De rol van thuis
Voor ons ligt de invulling van Moederdag en Vaderdag vooral thuis, binnen het gezin. Daar krijgt het betekenis op een manier die bij jullie past.
Groot of klein, uitgebreid of juist heel eenvoudig, ieder gezin geeft hier op zijn eigen manier vorm aan.
Tot slot
Voor ons draait het niet om een vast moment of een mooi eindresultaat, maar om aandacht en verbinding.
Door ruimte te laten voor wat er is, ontstaat er plek voor echte betrokkenheid op een manier die past bij het kind.
En misschien is dat wel waar het uiteindelijk om gaat.